Poliacetale to polimery termoplastyczne zawierające w
łańcuchu głównym ugrupowanie acetalowi -
O – CH2 - . Poliacetale otrzymywane są z formaldehydu przez homopolimeryzację
lub kopolimeryzację.
Ich nazwa skrótowa to POM.
Nazwy zwyczajowe i handlowe to poliacetal. Polioksymetylen, Delrin, Celcon,
Ultraform, Ramtal i Hostaform. Oczywiście są to nazwy w zależności od
firm. W Polsce poli(tlenek metylenu) produkowany jest przez Zakłady Azotowe w
Tarnowie pod nazwą handlową Tarnoform.
Jest to materiał termoplastyczny o wysokim stopniu
krystaliczności dochodzącym do 80%. Jego szczególne cechy to twardość, wysoka
wytrzymałość i sztywność. Ponadto też niski współczynnik tarcia i dobre
właściwości zmęczeniowe. Jest odporny na działanie większości rozpuszczalników.
Tworzywo może być przetwarzane zarówno metodą wtrysku jak
i przez wytłaczanie.
Przeznaczenie tworzywa POM to najczęściej produkcja
takich wyrobów jak: płyty,
arkusze, rury, koła zębate oraz łożyska ślizgowe i toczne, zamki błyskawiczne,
klamry i klipsy zatrzaskowe, obudowy zapalniczek, elementy żaluzji
wertykalnych, ślizgi przełączników elektrycznych.
Z tworzywa
korzysta też przemysł samochodowy. Tu produkuje się wirniki i obudowy dmuchaw,
klamki wewnętrzne i zewnętrzne, przełączniki zmiany świateł i kierunkowskazów,
uchwyty lusterek, osłon przeciwsłonecznych, szyberdachów; układy otwierania
szyb, osłony cięgien, elementy układu paliwowego.
Zwróciłam uwagę na niski współczynnik tarcia POM i zastosowanie w kołach zębatych oraz łożyskach ślizgowych — to w praktyce właśnie tam widać największą różnicę. U mnie sprawdzało się pilnowanie wilgotności i luzów montażowych, bo materiał jest sztywny, ale przy złym doborze tolerancji potrafi pracować głośniej. Do oceny doboru tworzyw pod takie elementy zaglądałam też na https://wzu-energpol.pl, bo dobrze porządkuje temat materiałów i ich zachowania w eksploatacji.
OdpowiedzUsuń